Dokumenty źródłowe po raz pierwszy wymieniły Stobierna dnia 3 lutego 1409 roku przy okazji założenia parafii w Łące przez Jana Feliksa Rzeszowskiego.Sama wieś jest z pewnością nieco starsza, gdyż przed 1409 rokiem należała ona razem z okolicznymi miejscowościami do parafii Staromiescie.
Początki wsi Stobierna, tj. wiek XV-XVI, były związane z parafią w Łące. W 1409 roku parafię Łąka tworzyły wsie: Łąka, Łukawiec, Palikówka i Stobierna. Przysiółek Krzywe stał się częścią parafii Nienadówka z uwagi na sąsiedztwo, zaś pozostała część wsi należała do parafii w Łące.
W 1789 roku powstałą parafia Stobierna. Wieś Stobierna zostałą wyłączona z parafii Łąka razem z Wólką pod Lasem oraz przysiółkami Grond i Gęsiówka. W tymże roku został wzniesiony drewniany kościół pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego, który był konsekrowany w 1847 roku. Kościół ufundował właściciel dóbr sokołowskich Benedykt Józef Grabiński.
Przez okres 210 lat istnienia parafii zmieniała się jej przynależność administracyjna. W latach 1789 - 1992 parafia należała do diecezji przemyskiej i dekanatu rzeszowskiego. Od 1929 roku parafię przyłączono do dekanatu sokołowskiego, do którego należy do chwili obecnej. W 1992 roku nastąpiły zmiany w podziale terytorialnym diecezji. Powstała wówczas diecezja rzeszowska, w skład któŽej do dnia dzisiejszego wchodzi parafia Stobierna. Od chwilii powstania parafii do 1983 roku nie zmieniłsię skład wsi i przysiółków, które ją tworzyły. Zmiany nastąpiły dopiero w 1983, kiedy to powstała samodzielna parafia w Wólce Podleśnej. W związku z utworzeniem nowej parafii spadła tym samym liczba parafian stobierskich.
W drugi dzień Świąt Wielkanocnych tj. 7 kwietnia 1890 roku pożar zniszczył drewniany kościół w Stobiernej. Nowy Kościół w Stobiernej usytuowany został na wzgórzu w centralnym punkcie wsi na miejscy starej, drewnianej świątyni. Niestety nie jest znany architekt, który zaprojektował ten kościół. Zbudowany został w latach 1890-1891, w stylu neogotyckim, z czerwonej palonej cegły. Kubatura budynku wynosi 6.499 m2.
W 1922 roku sprowadzono do parafii dwa dzwony. Zostały one zakupione z fabryki Karola Schwabego z Białej. Większy dzwon o wadze 190 kg otrzymał imię Jan Chrzciciel. Drugi dzwon - mniejszy, o wadze 135 kg został nazwany imieniem Maria i Weronika.
W czasie II wojny światowej kościół został nieznacznie uszkodzony, które szybko zostały naprawione. W koncu lat 40-tych założono w kościele instalację elektryczną, zaś w 1963 roku dach został pokryty blacha ocynkowaną. W 1978 roku pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Rzeszowie dokonano polichromii. Odnowiona została wówczas nawa przez Zygmunta Stopyrę i prezbiterium przez Marka Wąsacza. Zakupione zostały organy, poprawiono również chór. Położona zostałą kamienna posadzka. W 1992 roku wykonano zewnętrzną elewację kościoła. Począwszy od 1994 roku, z inicjatywy ks. proboszcza Józefa Pasiaka, wykonano ogrodzenie kaplicy na Krzywem. Na przełomie 1994/1995 roku dokonano generalnego remontu plebanii i wybudowano ogrodzenie. W 1995 roku odnowiono figurę Chrystusa Króla, stojącą w obrębie dawnego cmentarza przykościelnego oraz wykonano prace renowacyjne organów i położono kostkę brukową wokół kościoła (przełom 1998/1999r.) Kościół stobierski utrzymany jest w dobrym stanie technicznym.
Teksty wybrane z:
"Z dziejów parafii Stobierna w latach 1789 - 1999"
autorzy: Barbara Urban, Sławomir Wnęk